Od Wolfika CD historii Lastrady

Mimo tego jak suczka mnie potraktowała dalej stałem z nosem przyklejonym do szyby. 

- Lastrada,jesteś PSEM,nie CZŁOWIEKIEM. Psy się nie przebierają Lassie - Wytłumaczyłem jej chociaż wiedziałem że doskonale o tym wie.
- Wiem głupku - co jej odbiło? Nie wiem.
- Błagam Lastrado wyjdź... - powiedziałem do gammy.
- Tja... Po co niby? - odsłoniła kawałek zasłony.
- Wiesz jak nazywa się przesolona firanka? - spytałem sprawdzając czy wie.
- A co to ma do rzeczy? - odpowiedziała - nie wiem - po chwili dodała.
- Zasłona. A teraz wyjdź. - dalej chciałem żeby wyszła
- Powiesz mi po co,Wolfik? - spytała
- Nie.- odpowiedziałem
- To nie idę - odpowiedziała i sobie poszła.
- Powiedziałem że nie bo dobrze wiesz dlaczego, Lastrada. - zdziwiłem się sam sobie bo nigdy nie nadużywałem tak imienia innej osoby. Nawet Ufie tak często nie mówiłem jej imienia. Ale Lastrada to takie śliczne imię... O wiele lepsze niż moje... Po kilkunastu minutach w drzwiach stanęła Lastrada.
- Zadowolony?- powiedziała z dziwnym wyrazem pyska.
- Bardzo. A teraz chodź. - odpowiedziałem
- A gdzie mnie prowadzisz Wolfik? - Powiedziała suczka
- Jeszcze sam nie wiem. Gdzieś na spacer. - odpowiedziałem.
Po długim namawianiu poszła.
- Wiem! - Krzyknąłem
- Co? Dowiedziałeś się że nie masz mózgu? - Słowa suczki lekko mnie uraziły. Chociaż rozumiałem że mogła się wkurzyć. Nagle jakiś wilk wskazuje jej drogę do domu i kilka dni później znowu przychodzi
- Nie. Ale wiem gdzie pójdziemy. I gdybyś chciała wiedzieć to mam mózg bo gdybym nie miał to bym nie żył. - powiedziałem
- To gdzie masz zamiar pójść? - powiedziała znudzona.
- Zobaczysz! - powiedziałem i pobiegłem w stronę jeziora. Po jakimś czasie biegu ukazał m się piękny obraz.

Po chwili dołączyła do mnie Lassie.
- I co? Ładnie? - spytałem gdy zobaczyłem jej zdziwione oczy. Zanim doczekałem się odpowiedzi byłem już na drzewie i łapą łowiłem ryby. Gdy suczka do mnie dołączyła szybko złowiliśmy wystarczająco dużo ryb na obiad.ja szykowałem ryby a Lastrada rozpalała ognisko. Wszystkie ryby były gotowe a ona dalej trudziła się z rozpaleniem ogniska. Zdążyłem pójść po ziemniaki z sąsiedniej wsi. Pogonili mnie ale zdobyłem kilka. Gdy wróciłem suczka akurat rozpaliła ognisko. Zjedliśmy ryby i do resztek ognia wrzuciłem ziemniaki. Ponoć dobre. Odpoczęliśmy po posiłku i rozmawialiśmy. Potem ja wskoczyłem do wody przy okazji ochlapując gammę.
- Ej! - powiedziała zła.
- No co? Wskakuj! - Odpowiedziałem po chwili. Gdy Lastrada była już ze mną w wodzie robiliśmy konkursy kto szybciej dopłynie itp. Przy okazji dowiedziałem się o naszej gammie wiele rzeczy.
- Wracamy? - powiedziała zmęczona acz szczęśliwa.
- Ja tutaj zostaję. Nie mam zamiaru wracać jak jest nów- powiedziałem wskazując na puste niebo
- Ja nie mam zamiaru tutaj zostać na pastwę losu. Miłego pożarcia przez wilki albo coś innego! - krzyknęła i pobiegła w krzaki...

Lastrada?

Od Wolfika CD. historii Ufy

Suczka wyszła z domu a ja postanowiłem iść na polowanie. Nic dużego nie upolowałem chociaż na polowaniu byłem cały dzień. Wracając z jeleniem w pysku postanowiłem iść do mojej przyjaciółki. Niestety głupia burza musiała mnie złapać w połowie drogi. Szybko pobiegłem do Ufy. Suczka spała. Położyłem się na podłodze i sam zasnąłem...
<Later>
Obudziłem się dosyć wcześnie. Ufa dalej spała więc poczekałem aż się obudzi. Siedziałem nad nią aż wreszcie się obudziła. Nie wiedziała chyba że to ja bo zdziwiła się bardzo.
- Wol? Skąd ty tu?
- Przespałaś cały wczorajszy dzień i całą noc. A jak wracałem z polowania złapała mnie burza. Jemy?
Wskazując łapą na Jelenia powiedziałem ostatni zdanio-wyraz.
- Okay.
Zjedliśmy i poszliśmy się przejść. Rozmawialiśmy,śmialiśmy i przy okazji się zgubiliśmy. Zawróciłem i tak jak to w piosence ,,biegnij przed siebie",biegłem przed siebie a za mną Ufa. Obróciłem głowę w stronę Ufy i był to błąd. Walnąłem głową w drzewo. Zemdlałem...

<Ufa? Wybacz za długość. Pisałam na szybko ;) >

Od Wolfika CD Lastrady

Pies miał zadać ostateczny cios lecz Wolfik szybko wstał na łapy powalając suczkę na plecy. Ta zgromiła go wzrokiem.
- No więc o co ci chodziło?
Zapytała nieznana
- Nie jestem żadnym szpiegiem. Chyba że do szpiegowania zalicza się bycie tropicielem.
- To ty należysz do SPG? Nie znam cię. No tak, nie znam nikogo oprócz Marvela,Horizona,Raphaela i kogoś tam jeszcze.
- Należę do sfory od dawna ale nigdy cię nie widziałem. No może czasami jak gdzieś szłaś ale to tylko przemknęłaś obok mnie. A tak w ogóle to nie jestem Fik tylko Wolfik i jak już mówiłem nie jestem szpiegiem.
Na jakby co nie podałem łapy bo bałem się że kolejny raz ktoś się przeze mnie przewróci. Po chwili ciszy suczka odpowiedziała.
- Lastrada. Jestem gammą w SPG.
Lastrada bardzo dziwnie się zachowywała. Jakby nigdy nie widziała na oczy nikogo oprócz matki i rodzeństwa. Jeśli je miała... Nie pytając ją o przeszłość spytałem
- Co tu robisz? Sama? Samiutka? W lesie?
- To samo pytanie mogę zadać ci, Wolfik.
- Ja jestem na wycieczce. Znam te strony jak własne...własną... Nie wiem co. A ty?
- A ja... Też jestem na wycieczce i zaraz muszę wracać. Tylko... Którędy?
- Zaprowadzić cię? W jakim sektorze mieszkasz?
- W Avendeer. Fioletowa rzeczka
- No to zmierzamy do Avendeer! Tylko mam trochę nie po drodze bo od tej strony jest bliżej kamienna oaza niż fioletowa rzeczka.
- Czyli mieszkasz w kamiennej oazie?
- Tak,najwyższa i największa jaskinia. Ciekawe czemu nikt tam nie chciał zamieszkać.
- Może chciał?
Resztę drogi przeszliśmy głównie w ciszy

*Już przy domu Lastrady*

-No to proszę. Jesteśmy w Avendeer.
- Yyyyy... Dzięki?
- Nie ma za co, moja pani.
Ukłoniłem się ładnie ale Lastrada nic nie powiedziała i zamknęła drzwi. W każdym razie gdy wróciłem do domu długo o niej rozmyślałem. Może ją kiedyś odwiedzić? Może takie odwiedziny i jakieś grupowe wycieczki sprawią że będzie znowu otwarta do świata? No chyba że zawsze była zamknięta w sobie. Ale może da się jej jakoś pomóc? Przynajmniej spróbuję. Poszedłem do kuchni. Ufa siedziała i machała ogonem a obok leżał świeży,duży jeleń.
- Heej!
Powiedziała jak dziecko
- Hej.
- Gdzie byłeś cały czas?
- Hmmm... Na spacerze.
- Tylko? Zamyślony jakoś jesteś. Coś mi się wydaje że jeszcze coś robiłeś ale nie chcesz mi powiedzieć.
- Ehhh... Nie naciskaj bo i tak ci nie powiem.
Przypomniał mi się poranek gdy spotkałem Aresa i chciałem go poszatkować. Dzisiaj było to samo tyle że z psem należącym do SPG i zamiast ja na niego to on na mnie.
- Halo?!Wolfik?! Ziemia do Wolfika!
Ufa majtała mi łapą przed pyskiem.
-Ale co?!jak?!gdzie?!
Wybuchnęła śmiechem a ja patrzyłem się na nią jakby miała co najmniej kota na głowie.
- Co się tak śmiejesz? Pytam się!
Udawałem obrażonego.
- Pytałam się czy wolisz jeść teraz czy najpierw może iść ze mną wybrać miejsce zamieszkania.
- Aaaa! No to... Głodny jestem. Później pójdziemy.
- No to jemy!
Gdy zjedliśmy poszliśmy na spacer i przy okazji Ufa wybierała miejsce zamieszkania. Wreszcie się zqdecydowała. Wstępnie wszystko porobiliśmy ale i tak Ufa na noc wróciła do mnie. Tym razem ona spała na łóżku a ja na jakimś kocu czy czymś ale na podłodze. Wcześniej się wierciła i zasnąć nie mogłem. Chwilę potem i ja i Ufa spaliśmy.
Ufa? Lastrada? Odpowie chociaż jedna z was?

Od Ufy C.d. opowiadania Wolfika

Osłupiała. Nie wiedziała co odpowiedzieć. Usiadła i niczym filozof zaczęła spoglądać na niebo. W tym samym czasie Wolfik patrzył się na nią dziwnie i co jakiś czas szturchał ją łapą.
- Dobrze. - zgodziła się, po czym podeszła do wilka
- Cieszę się! Chodź za mną - powiedział po czym ruszył w stronę lasku
***
Kiedy doszli do jego nory ujrzała przed sobą ogromnego jelenia. Wyglądał na co najmniej pysznego! Długo się nie zastanawiając podeszła do jelenia, jednak nie zaczęła go konsumować. 
- Jemy? - zapytał zaczerwieniony Wolfik
- Jestem za - rzekła i w podskokach ruszyła w stronę zwierza
***
Kiedy nadszedł wieczór Ufa położyła się na wyznaczonym dla niej miejscu. Wolfik zasnął, a charcica kręciła się na posłaniu.

Wolfik?

Od Wolfika do Ufy

Chodziłem po lesie i ,jak zwykle - szukałem kogoś do rozmowy. Jestem samotnym wilkiem. Nikt mnie nie odwiedza ani nic więc mogę tylko ja ich szukać. Tak rozmyślając zobaczyłem śpiącą sarnę. Dziwne że nie była w żadnych chaszczach lub jaskini. Skradałem się powoli a tam się okazuje że to pies! Lekko szturcham go łapą a on podskakuje przez co że strachu odskakuje krok w tył. Podobny był do charta albo doga niemieckiego. Nie uciekał, najwyraźniej czekał na moją reakcję.
-Jestem Wolfik.
Zacząłem
- Ufa.
Suczka chcąc podać mi niezgrabnie łapę przewróciła się,lecz zanim upadła zdążyłem ją podeprzeć.
- Ja to wyćwiczyłem lecz ci jeszcze trochę brakuje.
Powiedziałem gdyż ja pierwszy wystawiłem łapę.
- Ychym. Zauważyłam.
Zaśmiała się na co zareagowałem tak samo.
- Skąd się tu wzięłaś Ufa? Wiesz że to tereny SPG?
-SPG?
- Nie należysz do sfory?
- Jakiej sfory?
- Sfory Psiego Głosu.
- Nie, nie należę.
- A chcesz?
- Może...
- Jeśli chcesz dołączyć to mogę cię zaprowadzić do Alfy.
- No... dobrze?
- No to idziemy!
*U Horizona*
- No to... Po co przyszedłeś Wolfik?
- Znalazłem suczkę która chce dołączyć do SPG. Może, Horizon?
- Okay. Tyle że nie mam teraz czasu. Możesz ją oprowadzić i pomóc znaleść miejsce zamieszkania?
- Zrobię to z wielką chęcią.
Prowadziliśmy rozmowę nie zwracając uwagi na stojącą obok Ufę. Gdy skończyliśmy i odprowadziłem Ufę po terenach,ona dalej nie wiedziała gdzie zamieszkać.
- Ufa?
-Co Wolfik?
- Dasz się zaprosić na kolację i przenocowanie?

Ufa? Odpowiesz?

Od Wolfika

Wstałem rano.Postanowiłem pójść poznać inne wilki.Jak dotarłem do Avendeer,zobaczyłem przepiękną waderę.Podszedłem i spytałem
- (W) Jak się nazywasz?
- (C) Cayle. A ty?
- (W) Wolfik.
- (C) Ładne imię.
- (W) Dzięki,ty też masz ładne imię. Może się przejdziemy?
- (C) Na razie póki cię nie znam odmawiam.
- (W) Dobrze.
Powiedziałem po czym odbiegłem po coś do jedzenia.Znalazłem dwa dosyć duże ptaki i je przyniosłem.
- (C) Gdzie byłeś?
- (W) Na łowach.Proszę to dla ciebie.
- (C) Dziękuje.Wiesz co?
- (W) Co?
- (C) Nawet cię lubię
- (W) Ja też.
Powiedziałem i ją przytuliłem.

Od Wolfika

Było południe. Postanowiłem pójść na spacer do Avendeer. Gdy dotarłem na miejsce była 13:30. Po krótkiej przerwie poszedłem na granicę SPG i zobaczyłem coś co mnie bardzo zaciekawiło. Myślałem że to normalna watacha ale się mocno myliłem. Była to watacha przy której mieszkałem jak byłem młody i mieszkałem z siostrą. Atakowali nas wiele razy i teraz znowu oni. Niepotrzebnie tak sterczałem i myślałem. Zobaczyli mnie i rzucili się na mnie biegnąc tak szybko że gdyby nie byli dalej już by mnie nie było. Zerwałem się z głazu na którym siedziałem i popędziłem szukając domu Horizona. Po dwudziestu minutach wreszcie znalazłem jego dom. Zapukałem i otworzył powiedziałem
Wilki z watachy która była obok naszej mnie gonią. Jesteś samcem Alfa proszę pomóż
- Co cię goni?
- Wilki z watachy która jest mi wroga
- Ok nie chcę żeby kolejna watacha była nam wroga
- Dzięki.
Nagle przed drzwiami Horizona usłyszałem wycie i drapanie. Otworzyliśmy drzwi i szybko się wymkneliśmy. Pobiegłem po Renę,Lunę,Lirette i Czakiego żeby pomogli po czym ruszyliśmy pod dom Horizona o dziwo już ich tam nie było. Wrócili do watachy i wszystko dobrze się skończyło.

Powitajmy Wolfika!

Imię : Wolfik

Płeć : pies

Wiek : 3 lata

Rasa : wilk

Głos : Mrozu feat. Sound'n' Grace - Nic do stracenia [Official Music Video]

Stanowisko : tropiciel

Partner : szuka

Młode : brak

Rodzina : rodzice umarli została starsza siostra Nela (której nie ma w Sforze)i ja

Urodzony : 13 dzień jesieni

Sektor : Fallender Kamienna oaza

Cechy : kiedyś nieśmiały i strachliwy teraz mądry ,szybki i sprytny

Historia : Urodziłem się na dalekiej łące. Moja mama nazywała się Ada,tata miał na imię Conté (czytaj Konte). Zgubili się kiedyś na polowaniu,i nie wiedzieliśmy co się z nimi stało. Wychowała mnie moja starsza siostra. Niedawno na polowaniu wyskoczył znienacka beagle, który nazywał się Ares zaprosił mnie do sfory, i tak zostałem członkiem sfory.

kontakt: wolfik / howrse