- Dziękuję.- powiedziałam grzecznie.
- Proszę. - odpowiedział pies lekko się uśmiechając.
- Nie jesteś taki, jak mówią inne psy...- zauważyłam.
- Na prawdę jeszcze nie pojmuję, że siedzę obok suczki, która nie odsuwa się ze strachu.- powiedział cicho Despero.
- Jak tutaj trafiłeś? Opowiesz mi swoją historię?- zapytałam.
- Nie... Gdybyś dowiedziała się o mojej przeszłości, nie chciałabyś mnie nawet spotkać.- odpowiedział smutno.
- No cóż... Dla mnie liczy się jaki jesteś tu i teraz.- powiedziałam.
Despero uśmiechnął się do mnie. Ja powiedziałam:
- Pamiętasz nasze pierwsze spotkanie? I ten zachód słońca...
Despero?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz