- Brook! - krzyknął owczarek w naszym języku.
Spojrzałam na psa i ruszyłam łbem w stronę kobiety. Ta się do mnie zbliżyła i kucnęła. Dała mi rękę (zwaną przez Setha łapę) do obwąchania. Ja w odpowiedzi podsunęłam jej swój łeb do pogłaskania. Mój partner stanął, jak słup i wpatrywał się w całą sytuację. Kobieta zaczęła mnie głaskać. Nie bała się tego, że jestem wilkiem. Traktowała mnie, jak zwykłego, dużego psa. Potem zbliżyła się do Setha. Owczarek jednak się odsuwał.
- Seth.. - szepnęłam.
Spojrzał na mnie, a potem na kobietę. W końcu również pozwolił się pogłaskać. Nagle kobieta zauważyła, że mam jej koc.
- Ech... Nie używałam go kilka lat. Jest mi niepotrzebny. - powiedziała i się uśmiechnęła.
Kiwnęłam porozumiewawczo głową. Poszłam z Sethem w stronę otwartego okna. Na szczęście mogliśmy odejść.
- To... Twoje marzenie spełnione. - uśmiechnęłam się do niego, gdy byliśmy już w SPG.
- Racja. Teraz czas na kolejne Twoje. - zaśmiał się i zaczął oczekiwać, aż powiem kolejne marzenie.
Zaczęłam się zastanawiać. Tak szczerze, to swoje największe marzenia mam za sobą. Mam kogoś, kto mnie kocha, urządziłam przyjęcie z wszystkimi członkami Sfory, jestem normalnym wilkiem bez żadnej substancji. Jakie ja jeszcze powinnam mieć marzenia?
- Seth... A może pomyślimy o naszym wspólnym marzeniu? Znajdźmy coś, w czym będziemy oboje zgodni. - powiedziałam.
Owczarek zaczął się zastanawiać. Po kilku minutach na jego twarzy zawitał uśmiech. Spojrzałam na niego z ukosa, dalej cierpliwie czekając na jego odpowiedź.
Seth? Wiem, krótkie ;/
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz