Od Vaniji - CD historii Nixy

– Chętnie zjem z wami obiad – uśmiechnęłam się, bo za sobą usłyszałam szczeniaki.
– Patrz jak robię uniki – powiedziało jedno.
– A ja już umiem tak wysoko skakać! – mówiło inne.
– Super! – uśmiechnęłam się.
– Pokażemy ci! – odpowiedziała cała 9.
– Poczekajcie...– powiedziałam, a potem podeszłam do mściciela.
– Ej młody, co jest? – zapytałam.
– Ty niczego nie rozumiesz! – spłynęła jedna łza z oczka malucha.
– Ciii… – przytuliłam malca.
– Zostaw mnie! – przesunął się.
– No dobrze, ale widzę w tobie najlepszego wojownika z całego rodzeństwa -odeszłam od Mściciela.
– Zaczekaj! – powiedział.
– No dobrze – odpowiedziałam z lekkim uśmiechem.
– Naucz mnie czegoś – szepnął mi do ucha.
– Ale tu, tak? – zapytałam.
– Nie… Mam taką fajną kryjówkę-szepnął mi do ucha.
– Czekaj tylko powiem o tym w sekrecie twojemu tacie – powiedziałam.
- No dobrze...-odpowiedział
- Despero... Ja i Mściciel idziemy, ale za niedługo wrócimy -powiedziałam
- Dobrze- odpowiedział
Po drodze do kryjówki opowiedział mi trochę o tym miejscu.
- To tu!-powiedział Mściciel
- Ale tu ładnie -nie mogłam uwierzyć w to, że jestem w takim pięknym miejscu.
- To nauczysz mnie?-zapytał.
- Już, już -powiedziałam. 
- Więc zrób unik -zadałam mu polecenie.
- Dobrze?-zapytał po wykonaniu uniku.
- Genialnie -odpowiedziałam. 
- Naprawdę?-zapytał, już jakiś czas temu zauważyłam, że Mściciel nie wierzy w siebie.
- Tak! Już dawno nie widziałam takiego super uniku!-uśmiechnęłam się.
- A teraz skok-to było 2 polecenie. 
- Wysoko?-zapytał.
- Tu nie chodzi o wysokość -odpowiedziałam.
- A teraz-skoczył ponownie.
- Dlaczego płaczesz?-zapytał.
- Pięknie -odpowiedziałam. 
- Tylko dla tego płaczesz?-zapytał.
- Tak -odpowiedziałam.

Mściciel? Despero? Nixa?