Seth chciał mi spojrzeć w oczy, ale ja unikałam jego wzroku. Zbyt się bałam. Nie wiedziałam w tamtym momencie, jakie uczucie to miłość.
- Może dlatego, że z natury jestem ciekawski. A może i nie. - usłyszałam od niego.
Myślałam, że odpowie mi wprost, a owczarek zrobił praktycznie to samo, co ja. Graliśmy w taką samą grę. Uniosłam wysoko "brwi". Może ja się za bardzo boję? Nie chcę skończyć, jak Maya... Skończyć tego przez nieszczęśliwy wypadek. Ale z drugiej strony czuję coś takiego... magicznego.
- No dobra.
Czułam dreszcz emocji. Nie była to jednak moja wcześniejsza huśtawka nastrojów. Coś normalnego, co powinien każdy poczuć. Powoli zbliżałam się do Setha. W końcu to zrozumiałam. Ja go kocham. Szczerze, bez pośpiechu, jaki miała Maya.
- Powoli rozumiem, że moje uczucie do Ciebie jest prawdziwe, Seth. - powiedziałam.
Pies podniósł głowę. Zamienił się w słuch.
- Wiem, że jesteś ode mnie starszy, i możesz dalej coś czuć do swojej partnerki. Ale ja... Zakochałam się w tobie, Seth. Jestem całkowicie pewna, że to uczucie nie jest fałszywe. - dodałam.
Zamknęłam oczy. Poczułam, jak Seth się do mnie jeszcze bardziej zbliżył. Otworzyłam po kilku sekundach i spojrzałam na niego. Tym razem nie unikałam jego wzroku.
Seth? Wiem, długie nie jest...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz